Oude OnsWebbySite

Vanochtend werden we weer verwend met veel eigengemaakte hartige en zoete gebakjes door onze gastheer voor het ontbijt. Alles even lekker.
Na de auto ingepakt te hebben gingen onderweg naar ons laatste overnachting in Pilio op het eiland Évvia. We rijden wederom langs katoenvelden.
Wanneer we de brug naar het eiland overzijn, veranderd de weg in een slinger weg tussen de bossen door. Tussen de bomen staan velden vol met bijen kasten. Ook zien we plastic zakjes hangen aan de naaldbomen. Ra ra waar die voor dienen. De plastic zakken zitten vol met hars.
We komen rond twee uur in Pilio aan, waar we netjes naar de opgegeven locatie rijden. Echter daar zien we geen overnachtingsplek. Na enig navraag, worden we doorverwezen naar de kust, daar zou het moeten zijn. We rijden richting water, en Marian spot een bordje van “Xenia”, de naam van onze overnachting. Dit blijkt helemaal juist. We komen bij een tegen de berg helling gebouwd complex, welke bestaat uit kleine woninkjes, waar wij er een van krijgen. Het is spik-splinter nieuw. Het ziet er fantastisch uit met uitzicht over het haventje van Pilio. Na de auto uitgeladen te hebben, besluiten we om even te gaan zwemmen in de zee. Er is een stijl voetpad naar beneden, maar met de auto via een omweg kan ook. Dus kiezen wij voor de auto, we vinden dat we al genoeg trappetjes en hellinkies hebben gelopen! Wanneer we de zee ingaan, blijkt het water hier aanmerkelijk frisser, dan op de andere locaties waar we hebben gezwommen.
Na het zwemmen terug naar onze “residentie”, waar we uitrusten met een glaasje wijn (tja die fles moet nog effe leeg). Voordat het donker wordt rijden we naar het plaatsje waar we in een klein restaurantje gaan eten. Er is geen menu kaart, maar we weten ondertussen dat ze wel griekse salalde en souvlaki zullen hebben, hetgeen we dan ook bestellen. Het smaakt uitstekend.
Terug in onze “residentie” besluiten we om de rest van de wijn soldaat te maken.
Morgen moet de koffer gepakt, dat zal nog een hele klus worden.
Welterusten.

Vanochtend eerst een uitgebreid ontbijt gehad. Onze gastvrouw houdt van bakken en volproppen (hihi). Vervolgens op naar Delfi. Eerst trapjes naar beneden naar de tempel van Athena en vervolgens met de auto een stuk verderop naar de officiele ingang. Daar veel trappen en stukken lopen naar de tempel van Apollo. Een stukje verder was volgens de grieken het centrum van de wereld. Zeus had twee adelaars elk een kant op laten vliegen en aangezien ze elkaar hier weer tegenkwamen was hier ook de “navelsteen”. Weer een stuk verder het theater. Het werd inmiddels al warmer en drukker. Aangezien we ook naar de arena wilden wandelden we gestaag door. Na veeeeeel trappen en lopen kwamen we bovenop de heuvel aan. Een prachtig compleet en groot stadion! (Wandeltijd iets meer dan anderhalf uur!) De sporters en toeschouwers moesten wel een goede conditie hebben gehad! Hierna weer in de brandende zon (nauwelijks bomen) naar beneden.
Vervolgens naar het museum dat er naast lag. Dit viel een beetje tegen. Weinig complete beelden.
Toen zijn we met de auto naar de kust gereden. Hier hebben we een heerlijke lunch van gyros gehad. Daarna bij een kiezelstrand verkoeling in het water opgezocht. De zee was kalm totdat we er uit gingen (waren we net op tijd). Geen idee waarom er daarna ineens hoge golven waren.
Toen weer terug naar het hotel waar we koffie met taart aangeboden kregen. Na een tijdje gerust te hebben zijn we naar een plaatsje verderop gereden voor het avondeten. Ruud had draadjesvlees en Marian kip die in de wijnsaus had geprutteld. Heerlijk met griekse yogurt en honing toe.
In ons pension wachtten ze ons al op met wijn en nootjes dit keer. Ook wilden ze ons nog verder volstoppen met buffalo, gebakken kaas, feta, tomaat, olijven, meloen en nog meer. Kogelrond gingen we terug naar onze kamer waar ook nog een fles wijn en nootjes stonden. Deze moesten we maar meenemen voor de rest van onze vakantie (maar zijn we per ongeluk/expres maar “vergeten”).

Vanochtend een prima ontbijt! Zelfs 2 tosti’s per persoon, natuurlijk brood met honing of jam, sap en thee. Ruud had niet zo goed geslapen (weer blaffende honden) dus na niet al te lang rijden eerst maar een “echte” koffiestop. De weg was het eerste stuk wat eentonig dus waren we blij met de snelweg. Onderweg zijn we gestopt bij het monument van Koning Leonidas van Sparta, ter nagedachtenis van de strijd van de grieken tegen de perzen. Dit vond plaats 480 B.C. waarop onderandere de film “300” is gebaseerd.
Daarna gingen we via een secundaire weg de bergen in.
Helaas onderweg geen plaatsjes. We stopten dan ook bij de eerste fatsoenlijke plaats waar we sap hebben gedronken (en een tosti gegeten). Bij de plaatselijke bakker hebben we een broodje gehaald voor later en bij de supermarkt kaas. Hierna weer verder.
De weg naar ons hotel was een verhard zandpad en onderweg stonden er 2 paarden op die we moesten passeren. We kwamen gelijk met 2 andere gasten aan bij het hotel. Het uitzicht is schitterend en we werden welkom geheten met (filter)koffie, cake, taart en watermeloen dat we buiten opdronken/aten. Ook de andere gasten kregen dit. We raakten met ze aan de praat. Hij is een griek vanuit een plaatsje hier vlakbij en woont al lang in duitsland en zij is duitse. Een aardig stel.
Hierna gingen we naar onze kamer om de foto’s van gisteren te uploaden (het vorige hotel had geen internet) en even te rusten. Vervolgens het stadje in. De route was “uitdagend” dwz zeer steil en erg smalle straatjes! We waren blij dat we een parkeerplekje hadden en zonder kleerscheuren aangekomen waren. We moeten “Kees” denk ik maar eens flink de wacht aanzeggen.
We vonden een leuk restaurant met een prachtig uitzicht. Het eten was uitstekend!
Op eigen houtje (Kees is niet meer te vertrouwen) de route teruggenomen naar het hotel.
Daar hebben we de zonsondergang vanaf het balkon gadegeslagen en zijn daarna verwend met koffie en koekjes door onze gastheer en gastvrouw. Hierna bijtijds naar bed omdat we morgen voor de hitte en drukte Delfi willen bekijken.