We hebben een ANWB boekje uit 1977 over de Dordogne en Limousin, net als de landkaart van frankrijk welke we ook mee hebben. In het ANWB boekje staat een kastelen route, welke we op de kaart hebben uitgestippeld. We gaan vandaag deze route voor een deel volgen. Het eerste kasteel op de route is Château de la Verrerie.
Helaas is het kasteel gesloten. We vervolgen de route naar het Château de Boucard. Welke we niet kunnen zien achter een hoge muur, want de ingang is gesloten! Dan maar weer verder naar het Château de Maupas. Een mooi kasteel echter deze is helaas ook gesloten.
We besluiten om de route vandaag niet verder te volgen en keren terug naar ons eigen château.
Het weer is vandaag lekker, een beetje bewolkt en af en toe een zonnetje, ongeveer 20 graden.
Ruud gaat lopend naar de dicht bij gelegen hypermarche. Daar verkopen ze van alles, van meubels, tot kleding en levensmiddelen. Ruud gaat alleen voor de verse pistoletjes.
Terug bij het huisje is er een heuse padden trek. Er zijn honderden kleine padjes die rond springen.
Padje van halve centimeter
In het huisje is slechts 1 pan, hetgeen een beetje weinig is, dus gaan we naar de Action aan de overkant, waar we een steelpannetje bij halen.
Bij het wegrijden zien we dat de BMW geen navigatie meer aangeeft. Niet echt handig op vakantie. Gelukkig zit de BMW dealer ook hier op loop afstand. Bij de balie vragen we (in ons beste frans) of ze engels spreken. Het antwoord is resoluut: No! Pff, dus wij aan een medewerker uitgelegd wat het probleem is, en deze neemt de auto mee naar binnen naar de werkplaats. Even later komt hij terug en begint in het frans uit te leggen wat het probleem is…..ze houden de auto voor verder onderzoek….afwachten.
In de loop van de middag lopen we weer terug richting de BMW dealer, maar we gaan eerst even koffie met wat lekkers eten.
Daarna bij de BMW dealer de auto weer opgehaald. In rap frans wordt uitgelegd dat het probleem is opgelost met een “grande” software update. Het kost niets is gewoon garantie! Prima service wat ons betreft. We zijn al lang blij dat de navigatie weer werkt.
Na een lange dag rijden op zaterdag waren we rond half zeven op onze eind bestemming. We werden hartelijk ontvangen door de franse verhuurders. Het huisje is een soort houten blokhut, voor twee personen. We hebben alle basis benodigdheden: keukenhoek, zithoek, slaaphoek en een badkamer met wc en douche.
De blokhut heeft een buiten terras en ligt aan een klein meertje.
Vandaag gaan we op vakantie. De wekker gaat om 5:30, zodat we rond zes uur kunnen gaan rijden. Alles is al ingepakt, met uitzondering van de laatste dingen uit de koelkast. De auto is volledig opgeladen, dus we kunnen de eerste twee uur verder. De eind bestemming is vlak bij Bourges in Frankrijk, ongeveer 700 km. We gaan naar het zuiden via Maastricht, zodat we niet langs Antwerpen, Brussel of Parijs hoeven. Ook willen niet over de franse tolwegen rijden, dus hebben we wat extra tijd nodig.
Onze eerste stop is in België bij een klein restaurantje met twee ingangen, welke naast elkaar in dezelfde ruimte uitkomen. De ene is voor bestellen en meenemen, de andere is voor bestellen en dan binnen zitten. De koffie is echter prima, de auto wordt bijgeladen op het laad plein waar 8 snelladers staan.
De tweede stop is ook in België bij een Del Haze supermarkt. Hier gaat het autoriseren voor de laad aktie niet helemaal goed. Pas bij de tweede paal werkt het voor ons. Maar er zijn diverse mensen waarbij het niet lukt om de auto geladen te krijgen. Marian haalt broodjes en verse koffie welke we in de auto nuttigen.
Zodra we in Frankrijk zijn is het rustig op de weg en rijden we door een bosrijk gebied in de Ardennen.
Het vinden van de laadpalen in Frankrijk is een speurtocht. Op de kaart staat de locatie, maar de paal staat ergens in een straal van 200 meter…. effe zoeken dus 😊
We gaan vandaag wederom naar Willingen. Eerst gaan we naar de glasblazerij, waar om 11:30 een demonstratie wordt gegeven over het glasblazen. De glasblazerij bestaat uit 1 persoon, met zojuist nieuwe ovens. De glasblazer doet dit werk al 30 jaar, en werkt pas de laatste 7 jaar in Duitsland. Hij spreekt redelijk Duits, wat voor onze groep dan weer naar het Nederlands werd vertaald, daar er ook een Nederlandse group aanwezig is. We krijgen te zien hoe er een verschillende vogels uit glas worden gemaakt. Tevens maakt hij een vaas, welke geblazen dient te worden.
In de middag gaan we naar de Ski-hoogspringschans “Mühlenkopfschanze”, waar we om 14:00 een rondleiding krijgen. Onze gids is een scheidsrechter welke internationaal wedstrijden mag beoordelen. Ze weet zeer levendig over de sport te vertellen. De schans in Willingen is de grootste schans ter wereld. Hier worden volgend jaar de wereldkampioenschappen gehouden. Het huidige record staat op 155,5 meter. Om boven bij de schans te komen, gaan we met een kabel treintje naar boven, met een hoogte verschil van 110 meter. De schans zelf is dan nog 28 meter hoog, waar we met de lift naar boven gaan.
We gaan naar de kleine dierentuin net buiten ons dorp. Het is 5 minuten rijden. Ruud ziet een laadpaal en wil dan ook de auto opladen. Helaas de laadpaal werkt niet.
We wandelen de dierentuin in waar ze via een automaat voer voor de dieren hebben. Ze hebben niet zoveel soorten dieren: herten wilde zwijnen, lynx, vos, wasbeer en steenmarter. Marian voer de herten die dol lijken te zijn op het voer. Het terrein van de dierentuin loopt redelijk stijl omhoog, wat voor Marian uitdagend is. Terug bij de auto gaan we verder naar de uitzicht toren, welke gisteren volledig in de mist lag. Vanaf de parkeerplaats is het 2,9km lopen. Marian blijft in de auto en Ruud gaat vol goede moed op pad. De weg loopt redelijk recht en zonder al te veel heuvels direct naar de toren. Het is vrij warm om te lopen en er is niet overal schaduw. De toren staat op het hoogste punt van de regio op 581 meter hoogte. De toren zelf is een goede dertig meter hoog. In de toren is een wenteltrap van 204 treden. Boven vanaf de toren kan de omgeving goed worden overzien. Terug bij de auto is Ruud redelijk uitgeput en verhit.
De volgende stop is de Rüthener Hexenturm. Dit is een toren waar vroeger heksen werden gemarteld. De toren is onderdeel van de oude stadsmuur.
We rijden verder en komen langs een snellader waar we de auto even bijtanken. Bij de bakker gaan we koffie drinken met wat lekkers erbij.
De volgende bestemming is de Möhnesee waar ook een uitzicht toren staat. Ruud wil er naartoe, maar neemt een verkeerde afslag en komt dan bij een ingestorte brug, zodat hij niet verder kan. Helaas geen bezoek aan deze toren, het blijft bij een foto op afstand.
We hebben voor de rondleiding en het bezoek aan de mijn om 11:30 afgesproken. Eerst bekijken we het museum van de mijn, waarna we door een gids worden meegenomen voor het bezoek aan de mijn. We krijgen allemaal een helm op en gaan dan in een klein smal treintje de mijn in.
De trein rijdt 1,5 km recht de berg in. Daar krijgen we een rondleiding over hoe er erts werd gewonnen. De mijn is al honderden jaren in gebruik, en is voor het laatst gebruikt in 1974. De mijn schacht gaat tot 400 meter diep en de gangen bij elkaar hebben de oppervlakte van 5 voetbalvelden. Omdat de mijn niet meer in gebruik is, is deze volgelopen met regen water. De mijn bevat nog steeds erts (zink en lood) echter er is maar 5% bruikbaar van de gedolven stenen. Niet echt rendabel op dit moment.
Na het bezoek aan de mijn eten we bij het kleine restaurant heerlijke goulashsoep met een homp brood.
Helaas is het vandaag regenachtig en zelfs hier en daar mistig. We wilden nog een toren gaan bezichtigen, echter door de mist is deze niet te zien.
Het ontbijt is vandaag weer normaal dmv een buffet. Prima.
We gaan vandaag naar “Warsteiner Welt” de bierbrouwerij bezoeken.
Onze afspraak van 11:00 is verplaats naar 13:00 vanwege te weinig belangstelling. Er is een groot bezoekers centrum, met tevens een Warsteiner laadpaal voor de auto.
De rondleiding begint met een film in een theater zaal. Echter de theater zaal draait rond met mee draaiende projectie. Heel mooi gedaan. We leren hoe de Warsteiner bier wordt gemaakt, maar hoe verder gedistribueerd over de gehele wereld.
Na de film, gaan we in een treintje welke ons het gehele brouw process laat zien.
Na de rond tocht mogen we natuurlijk ook proeven.
Brewers Gold
Niet lekker😢
Na de rondleiding gaan we naar het stadje Warstein, waar we langs de winkeltjes slenteren. Dan begint het plotseling stevig te regenen. We staan voor de Action, waar we maar even een paraplu kopen, zodat we niet al te nat regenen.
Voor het avond eten rijden we naar Soest, waar we op het marktplein bij een restaurant gaan eten. Marian kiest voor een lokale specialiteit: “Potthucke” een soort rustie van aardappel en groente cake
Het is rustig in ons hotel. Vandaag zijn we de enige gasten. Er is geen ontbijt buffet en we krijgen dan ook het ontbijt direct aan onze tafel. Dit is ook prima.
We gaan naar de sauna in Soest, waar we de rest van de dag doorbrengen. Het is een prachtige sauna met een grote tuin en verschillende soorten sauna’s. Heerlijk!
We worden vandaag wakker van de kerklokken en van een verre verdwaalde haan. We kunnen tot 10:00 uur ontbijten. Er is een uitgebreid buffet van broodjes, beleg en ander lekkers.
We gaan naar Willingen naar de kabelbaan en hangbrug.
De kabelbaan brengt ons comfortabel naar boven. Daar staat een flinke uitkijktoren welke we ook bezoeken. Een lift brengt ons naar boven, van waaruit we een mooi uitzicht hebben. Wenen is slecht 656 km.
Het blijkt dat het begin van de hangbrug nog een stuk lopen is. Dat hadden we niet verwacht! we lopen via een bospad ongeveer 2,5 km.
De hangbrug heet Sky walk en is alleen voor voetgangers. De brug is 665 meter lang en zweeft aan vier dikke kabels, zonder verder ondersteuning. Op de brug wiemelt het behoorlijk. Als we verder naar het midden komen wordt het wiemelen wat minder. Het uitzicht is prachtig!
Als we weer veilig heen en weer gekomen zijn over de brug, hebben we de knollen wel op! Bij de kleine kiosk kopen we wat te drinken en rusten uit in de schaduw. Het is vandaag ongeveer 27 graden.
Helaas moeten we nu ook nog weer terug naar de kabelbaan lopen via het bospad. Onze spiertjes protesteren aan alle kanten!
Terug bij de auto besluiten we naar de plaats Meschede te rijden waar we een Italiaans restaurant vinden om te gaan eten. We zitten lang de rivier de Ruhr, buiten op het terras. Prima!
