Oude OnsWebbySite

Vandaag is onze laatste reisdag door Colorado. We besluiten om via de Independence Pass naar Aspen in de Rocky Mountains te gaan. Hiervoor rijden we eerst via Highway 17 naar het noorden. Dit is een rechte weg van 70km, zonder enige heuvel! Alleen maar recht toe recht aan. Er staan hier en daar een paar woonwagens midden in de verlate vlakte, met allerlei rotzooi rond de tent welke afgedankt is (Oude auto’s, oude schuurtjes, etc.). Het weer is prachtig, er is bijna geen wolkje aan de lucht. De weg over de Independence Pass is schitterend. We rijden door een mooi berglandschap.

Op de top van de pas stoppen we even om foto’s te maken. Ook is er een klein meertje met smeltend ijs. We vragen een voorbijganger om even een foto van ons te maken. Nou dat werd bijna een hele reportage, ze kon er geen genoeg van krijgen!

Vanaf de top rijden we door naar het plaatsje Aspen aan de andere kant van de berg. Dit is een beroemd wintersport gebied, welke bekend staat als duur. Voornamelijk bezocht door de jetset: Wij dus nu ook! Vanaf Aspen rijden we dezelfde weg terug, want we moeten nog naar onze laaste overnachting lokatie in Castle Rock, net ten zuiden van Denver. Onderweg stoppen we in Leadville voor echte koffie met Raspberry Cream Cake. Jammie!

We zijn vandaag aan de late kant, het ontbijt is slechts tot 9.30 uur, dus we moeten opschieten. We zijn gelukkig nog op tijd en ze hebben hier een prima keuze voor ontbijt: scrambled eggs, hasbrows, meat patties, toast, muffins, cereals, yoghurt, etc.

Na het ontbijt gaan we naar het vlak bij gelegen “Great Sand Dunes National Park and Preserve”. Dit park bestaat uit gigantische zandbergen van wel 230 meter hoog. We rijden eerst door een hele uitgestrekte vallei van 30 km of zo. Het zand uit deze vallei is allemaal tegen de verderop gelegen bergen aangewaaid, hetgeen de zand duinen heeft veroorzaakt.

Vlak bij de zandbergen stroomt een klein riviertje waar de andere bezoekers heerlijk in het zand/water spelen/relaxen. De stipjes op de foto zijn mensen welke naar boven lopen! Ook hebben sommige mensen een skateboard bij zich om van de zandbergen naar beneden te “skieen”. Wij gaan niet wandelen want het is buiten 30 graden!

Marian maakt wederom ontbijt. Eerst smeert ze broodjes voor onderweg, daarna worden de laatste eieren gebakken. Het weer is vandaag prachtig, de zon schijnt volop. Na alles weer in de auto te hebben geladen, vertrekken we rond 9.30 uur richting onze volgende bestemming: Alamosa. We kiezen de route via de staat New Mexico. Dat maakt het aantal staten welke we aandoen tijdens deze auto vakantie: 8 stuks.

Onderweg komen we door het plaatsje Chama waar vandaan ook een oude stoomtrein vertrekt. Ruud maakt even “snel” een paar foto’s.

De rit naar Alamosa gaat over twee passen van rond de 3000 meter hoogte. De uitzichten zijn prachtig en we genieten van het prachtige weer.

In ons hotel in Alamosa, hebben ze een zwembad, waar we gezellig even gaan zwemmen. Lekker verfrissend. Na het zwemmen gaan we naar een lokaal amerikaans restaurant “The Rubi Slipper” welke erg populair is, want we moeten 30 minuten wachten voor er een tafeltje vrijkomt. Het eten is er echter uitstekend!

Marian bakt vanochtend spek met eieren voor ons ontbijt. Lekker smullen. We gaan vandaag met de bus en de trein. De bus vertrekt om 11.00 uur vanuit Durango en brengt ons naar Silverton. Vanuit Silverton gaan we dan met de smalspoor stoomtrein door de bergkloven weer terug naar Durango. Ruud is helemaal opgewonden!

De busrit vanuit Durango naar Silverton duurt ongeveer 1.30 uur. We zitten in een touristische bus, met een vrolijke chaufeur. De chaufeur vertelt onderweg over de verschillende bergtoppen en uitzichten terwijl we gestaag klimmen over twee verschillende passen om uiteindelijk in Silverton aan te komen. Silverton ligt op 2840 meter hoogte. Het is een oud mijnwerkers stadje, dat nu helemaal gericht is op de toeristen die voor de western nostalgie en oude stoomtrein komen. We slenteren door het stadje en eten hier soep en later ook nog een ijsje.

Om 15.00 uur vetrekt de trein. Ruud loopt druk heen en weer om maar vooral niets te missen en gaat overal foto’s van maken. Onze treinwagon bestaat uit comfortable twee persoonsbanken welke naar buiten zijn gericht.

De trein vertrekt stipt om 15.00 uur met een luide fluittoon van de stoomtrein. De treinrit is prachtig, door ruige natuur , stijle bergwanden en de kolkende rivier waar de smalspoorbaan vlak langs is aangelegd in 1882. We genieten volop van onze treinrit.

In onze studio krijgen we geen ontbijt, dus hier moeten we zelf voor gaan zorgen. We besluiten om richting Durango te rijden en daar te gaan ontbijten bij een restaurant. Wanneer we daar komen blijkt dat heel veel mensen dat zelfde plan hadden want er is een wachttijd van 30 minuten. Dat gaan we dus niet doen! Inplaats daarvan rijden we naar de supermarkt en kopen broodjes, beleg en verse jus. Ook kopen we nog wat extra boodschappen zodat we morgen wel kunnen ontbijten in onze studio.

We gaan vandaag naar het Mesa Verde National Park waar huizen zijn gebouwd in en tegen de rotsen rond 1000 AD. Om sommige van deze bouwwerken te kunnen zien, kun je of met een gids mee, of zelf een route lopen. We besluiten voor het laatste. We wandelen naar het Step House waar je goed kunt zien hoe de huisjes werden gebouwd. De wandeling is vermoeiend vanwege de warmte en het hoogte verschil, echter zeer de moeite waard.

In het park zijn verschillende routes met stoppunten om de bouwwerken te kunnen bewonderen. Sommige liggen langs de weg andere kun je zien na een kleine wandeling.

Ook de uitzichten zijn hier weer zeer indrukwekkend van de vallei en de kloven.

We hebben vanochtend lekker Pecan broodjes gekocht, die we tussen de middag willen opeten. Echter Ruud heeft in zijn ijver om vuilnis uit de auto op te ruimen de verkeerde zak weggegooid, dus helaas geen Pecan broodjes! O, o wat dom!

Op de terugweg naar huis begint het hevig te regenen, wat echter wel voor verkoeling zorgt. De wolken hangen laag tussen de bergen en de lucht is behoorlijk donker. Af en toe zien we een bliksemflits. In onze studio, kookt Marian vanavond zelf: lekker spaghetti met gehakt. Bij het afwassen komen we er achter dat onze gootsteen verstopt zit. Balen! Dat wordt in de wastafel van de badkamer afwassen en morgen de beheerder bellen.

We hebben vandaag weer een uitgebreid ontbijt: wafels, kleine omeletjes, scrambled eggs, toast, yoghurtje, mini crunchie kaas/ei toast dingetje, jus d’orange en kopje thee.

We gaan eerst tanken en de ruiten van de auto nog maar weer eens schoonmaken. Daarna rijden we naar het “Black Canyon of the Gunnison National Park”. Deze kloof is een van de diepste, smalste en langste kloven ter wereld. Deze kloof is onstaan door de Gunnisen rivier welke nog steeds door de kloof stroomt. De kloof werd vele jaren als ontoegankelijk beschouwd. De uitzichten zijn er fantastisch. Had ik al gezegd dat het er fantastisch was?!

We stoppen bij de meeste uitzichtpunten om foto’s te maken. Soms moet je een klein stukje wandelen, hetgeen vermoeiend is, want het is warm en we zitten nog steeds op grote hoogte in de bergen. Ruud trapt bijna op een groene gladde grasslang welke midden op het pad in het zonnetje ligt. Onderweg in het park smeert Marian broodjes voor onze lunch. Vanuit het park rijden we terug naar Montrose waar we genieten van prima koffie. Daarna gaan we verder naat het zuiden. We rijden over een kronkelige weg genaamd “Million Dollar Highway”. We komen over verschillende bergpassen. Het uitzicht op de bergen blijft prachtig. In het plaatsje Ouray stoppen we en halen heerlijk eigen gemaakt ijs. Wanneer we verder rijden komen we langs oude zilvermijn schachten en mijnwerkers huisjes. Het zilver wat hier werd gewonnen was zo puur dat het direct verwerkt kon worden!

Onze volgende overnachtings lokatie is in een ski-oord. Wij hebben een studio met openhaard, een eigen keuken en een balkon met uitzicht op de bergen. Helemaal prima!

Ons hotel in Vernal “Dinosaur Inn” heeft een volledig warm ontbijt. Marian neemt een gebakken ei en Ruud gaat voor de french toast. Ook hebben ze scrambled eggs, sausages, bacon, breakfast potatoes. Alles smaakt prima.

We rijden naar het “Dinosaur National Monument” waar we de opgraving van dinosaurusbotten gaan bekijken. Vanaf het bezoekers centrum, worden we met een open treintje naar de vlak bij gelegen opgraving gebracht. Ze hebben hier een groot gebouw over de opgraving heen gebouwd, waar in de rotsen de opgraving van vele dinosaurus botten is te zien. Erg indrukwekkend. Het blijkt een soort dinosaurus kerkhof te zijn, met allerlei verschillende soorten door elkaar.

Vanuit het bezoekers centrum rijden we verder om de “Petrogylphs” te bekijken. Dit zijn rots tekeningen van vroegere bewoners van dit gebied.

Vanaf deze lokatie rijden we terug naar de doorgaande weg en rijden verder naar het zuiden. We hebben ondertussen zin aan koffie en stoppen in Rangely bij “Main Street Coffee House”. Het blijkt dat ze tomatensoep hebben en daar hebben we wel zin in. We bestellen de soep om 12:15. Na een half uur gaat Ruud maar eens vragen waar de soep blijft?!?! Die komt er zo aan, want er zijn eerst nog een antal andere orders! Er is slechts 1 tafel bezet?!? Nog een kwartier later krijgen we onze soep. Deze smaakt prima. Maar we hebben het helemaal gehad met de snelheid van de bediening, dat we besluiten de koffie maar over te slaan. We rijden 1 minuut verder naar een klein winkeltje waar we koffie en een broodje kopen. Dit alles binnen 2 minuten!

Ons volgende doel is “Colorado National Monument”. Dit is een park waar je vlak langs de rand van een uitgesleten canyon kunt rond rijden. De uitzichten hier zijn adembenemend! We stoppen op ieder uitzichtpunt en maken foto’s en nog meer foto’s. Prachtig! Bij een van de stop plaatsen kun je prachtig de diepte van de kloof zien. Ook kun je hier je eigen echo uitstekend horen. Ruud moet even Freddy Mercury van Queen nadoen: E-o, E-e-o…:-)

We maken korte wandelingen en zijn snel buiten adem. We zitten op meer dan 2000 meter hoogte en het is 30 graden. (Onze conditie is natuurlijk uitstekend)

Omdat het gisteren 4 juli was, hebben de park rangers een amerikaanse vlag op een van de berg toppen geplaatst, hetgeen een jaarlijkse traditie is in dit park.

We stoppen bij het bezoekers centrum. Hier kijken we naar een korte film over het park. Ook luisteren we met veel plezier naar een ranger die van alles vertelt over de dieren welke voorkomen in het park. Erg interessant en leerzaam.

We gaan voor het ontbijt naar een lokaal restaurant “Heart and Soul”. Hier bestellen we Eggs-Benedict (gepocheerd ei met een plak ham, op een geroosterd broodje met hollandaise saus. Daarnaast gebakken aardappel blokjes. Het smaakt ons prima.

We rijden richting het zuiden door een zeer uitgestrekt prairie landschap. Hier groeien heel veel lage struikjes “Sage Bush” (Salie). We zien af en toe wat wild, maar vooral koeien die vrij rond lopen. Ook rijden we door een gigantisch veld met zonnepanelen.

We rijden door de Flaming Gorge National Recreation Area. De rotsen zijn hier mooi rood, welke prachtig afsteekt tegenover de heldere rivier die hier door het dal stroomt. Dit heet de “Red Canyon”. We zijn inmiddels in de staat Utah aangekomen.

We komen langs het Red Fleet State park, waar tevens sulfaat mijnen zijn, die het uitzicht er niet mooier op hebben gemaakt. Uiteindelijk komen we rond 18:30 bij ons hotel aan. We gaan op zoek naar een restaurant, echter de meeste zijn gesloten vanwege de nationale feestdag 4 juli. Gelukkig is het mexicaanse restaurant nog wel open, waar we heerlijk Fajita eten

Marian bakt eieren met spek voor het ontbijt. Ook smeren we broodjes voor onderweg. We pakken alles weer in de auto en vertrekken net na 10 uur richting Grand Teton National Park. We rijden over een berg pas met een prachtig uitzicht over de Teton Valley

We rijden langs de bergen en stoppen regelmatig om foto’s te maken. Het is er prachtig. We zien “Pronghorn” herten (Gaffelbokken), bizons en natuurlijk grondeekhoorntjes. Ook stoppen we bij een viskwekerij waar ze “cutthroat trout” = moordenaarforel kweken. Deze wordt weer uitgezet in de meren wanneer ze groot genoeg zijn. De beheerders van de viskwekerij zijn hele vriendelijke mensen waar we gezellig mee kletsen.

We overnachten in een klein dorpje “Pinedale”. We wandelen naar de lokale bier brouwerij (Micro Brewery Wind River) waar we heerlijk eten. Daarna wandelen we door het park waar we een zwartstaarthert en een eland met twee jonge kalveren zien.

Vandaag is het voor ons een rustdag. Omdat we zelf kunnen koken, maken we bij het ontbijt spek en een gebakken ei. Ook hebben we ham en kaas gehaald voor een echte hollandse botterham. In de middag bekijken we de lokale mormoonse kerk: “Rexburg Idaho Temple”. Deze is gebouwd op een voormalige vulkaan en steekt hoog boven de stad uit. Daarna gaan we even rond kuieren bij de Wallmart Supercenter. We vergapen ons aan de grote hoeveelheden voedsel en uitgebreide assortiment aan spullen die ze daar verkopen. Op de weg terug naar huis halen we een smoothy. Jammie.

Vanavond gaan we naar de drive-in bios, ze draaien Toy-Story 4 en aansluitend Aladdin. Twee voor de prijs van één. De eerste film begint om 21:50, want het moet natuurlijk wel een beetje donker zijn. Het zal daarom wel een latertje worden.