Oude OnsWebbySite

Vanochtend barst er een hevig onweer los met een fikse regenbui. Deze bui duurt echter slechts een half uur, daarna breekt de zon weer door. We vetrekken vandaag vanuit Cody en gaan naar Rexburg in Idaho. We rijden wederom door Yellowstone en genieten weer van de prachtige natuur. In de auto hebben we een prima radio welke werkt met satellietontvangst. We luisteren naar “Pop Rock”, alleen muziek en verder geen reclame of geklets tussendoor. Bij de Canyon Village gaan we lunchen. We nemen pittige chili soep. Zodra we de staat Montana binnen rijden stoppen we bij een bezoekers centrum om een gratis kaart van de staat te verkrijgen. We hebben tot nu toe al de kaart van Colorado, Wyoming, South Dakota, North Dakota (daar komen we echter helemaal niet), Montana en Idaho. De kaart van Nebraska hebben we helaas niet gekregen. Marian kijkt al uit naar de kaart van Utah om haar setje kompleet te maken.

In Rexburg hebben we een kompleet huis tot onze beschikking. We kunnen hier zelf koken, dus gaan we eerst boodschappen doen, waarna Marian zelf noodles maakt: Lekker

Het wordt vandaag een lange dag, want we willen naar Yellowstone National Park. We staan voor zes uur ’s ochtends op, om 6:00 uur ontbijt. Marian neemt een stevig ontbijt: een scone met champignon saus. Om 6:30 zitten we in de auto. Als we om 7:30 bij de ingang van het park staan mogen we al naar binnen (Het park gaat officieel pas om 8:00 uur open). We rijden door het park naar de belangrijkste doel van onze tocht de Geisers. Rond 9:45 zijn we bij het geiserveld. (180km rijden vanaf ons hotel!) De bekendste geiser: “Old Faithfull” gaat rond 10:33 uitbarsten, dus we hebben nog mooi even tijd voor een kopje koffie. We gaan bij het hotel tegenover de geiser buiten op het verhoogde terras op een bankje zitten en drinken onze koffie terwijl we wachten tot dat de geiser uitbarst. Deze uitbarsting komt iets later dan gepland, maar is prachtig om te zien.

Er zijn hier nog veel meer geisers, warmwater bronnen en andere pruttelende potjes. We lopen hier een uur of twee rond om al deze natuurpracht te bewonderen. Bij het hotel hebben ze gesmeerde broodjes welke we eten voor onze lunch. We rijden verder naar het noorden door het park over de weg genaamd: “Grand Loop Road”. Dit rondje rijden is ongeveer 200km. Soms rijden we door de bergen, dan weer door bossen en daarna over uitgestrekte vlaktes. Wat verder opvalt dat er ook stukken zijn met heel veel dode bomen, waarschijnlijk van de bosbrand een aantal jaren geleden. Dit doet triest aan. Marian hoopt nog steeds de “Big Horn” schapen te zien. Bij een van de stops bij een waterval zien we enkele schapen aan de overkant in de verte. Het zijn twee ooien samen met drie lammetjes. Echter geen Big Horn mannetje. We zien verder eekhoorntjes, raven, pelikanen, reigers, kraanvogels (Sandhill Crane), herten, buffalo’s, en zelfs een heuse bruine beer (op grote afstand tussen de bomen).

We stoppen bij onze rondrit nog bij de waterval “Tower Falls” en de Canyon “Upper and Lower Falls”. Hier maakt ruud nog even een fikse wandeling berg af om vlak bij de waterval foto’s te kunnen maken. Hier heb je een prachtig uitzicht over de “Grand Canyon of the Yellowstone”. Helaas hij moet ook het hele stuk weer terug naar boven. (60 meter klimmen in 700 meter, pfff)

We rijden verder naar de “Mud Volcano”. Hier zijn modderpoelen en de “Dragon’s Mouth”. Een grot waaruit heet water stroomt (zijn tong), rokende waterdampen en stinkende zwavel.

Aan het eind van de dag bij het Yellowstone Lake bewonderen we de ondergaande zon

Na een lange dag komen we pas rond 22:30 weer bij ons hotel aan. We hebben echter nog niet gegeten! We gaan snel opzoek en vinden nog een pizza tent “Pizza on the run” welke nog tot 23:00 uur open is. De pizza is heerlijk!

We hebben vanochtend zowel wafels als scrambled eggs en bacon voor het ontbijt. Lekker.

Het eerste stuk rijden we over de snelweg I-90. De beide rijbanen voor de heen en terug weg zijn gescheiden. Ineens zien we een boot in de midden berm liggen en ook een auto met lege bootaanhanger. De boot is er blijkbaar vanaf geschoten en in de midden berm beland die hier ruim 50 meter breed is. Niemand gewond, alleen een zielig speedbootje op het land.

We gaan vandaag via het Big Horn Forest, hopelijk zien we de “Big Horn” schapen. We rijden over een onverharde grindweg door de bergen. De weg is redelijk begaanbaar. Onze auto heeft 4 wiel aandrijving dus dat moet wel lukken. Helaas zien we geen schapen, wel een enkel hert dat oversteekt. Verder is het zaterdag, dus de amerikanen trekken er met hun quad op uit om lekker te crossen op de onverharde weg. De weg naar boven gaat langs “Cloud Mountain”, hetgeen klopt want we rijden door de wolken. Aan de andere kant van de berg is het weer zonnig en warm. Jammer voor de auto want die blijft niet schoon

Wanneer we bijna uit de bergen zijn komen we langs “Devil’s kitchen” een prachtig stukje natuur. Het bestaat uit een verschillende steen soorten allemaal met hun eigen kleuren.

We passeren een waterval waar we even wandelen en foto’s maken. Tevens is er een grote groep mensen bezig met felle oranje jasjes druk in de rotsen aan het hakken: Fossiel Jagers.

Doordat we door de bergen zijn gereden is de grootste plaats welke we tegen kwamen 10 inwoners groot. Dus onze lunch is daardoor redelijk verlaat vandaag. Wanneer we in Graybull aan komen gaan we lunchen bij BT’s Diner, lekker amerikaans retro eettentje. Prima hamburgers voor vermoeide en verstofte reizigers zoals wij. Na de lunch rijden we door een zeer verlaten landschap met hier en daar wat koeien, en soms een hert. Zodra we bij het hotel zijn gaan we ons voorbereiden op de dag van morgen: Yellowstone Park

Vandaag zijn er geen problemen met het ontbijt. We hebben toast, muffin, koud ei, jus d’orange, thee en een yoghurtje. Na alles weer in de auto hebben geladen, vertrekken rond 9:30 richting het westen naar de staat Wyoming. We gaan naar de “Devils Tower” welke een grote rots is van 265 meter hoog. Deze rots is gebruikt in de film “Close Encounters of the Third Kind” van Steven Speelberg.

We zijn net op tijd om naar de uitleg te luisteren van een van de park rangers. De berg kan door bergbeklimmers beklommen worden, hetgeen tussen de 4 en 6 uur duurt omhoog. En in ongeveer 1 uur weer naar beneden. Ruud loopt via een wandelpad om de berg heen. Dit is ongeveer 2 km lopen, de uitzichten zijn prachtig. We rijden verder naar ons hotel in Buffalo. We rijden door een glooiend landschap met groen weiden en hier en daar wat koeien. In Gillette gaan we even kijken bij een heuse kolenmijn “Eagle Butte Mine”, welke nog actief wordt gebruikt. De kolenmijn is bovengronds. Er rijden reuzachtige vrachtwagens met kolen rond. De kolen wordt daarna verder vervoert via de trein

In Buffalo gaan we naar ons hotel, waar we een ruime kamer hebben. We gaan uit eten bij een lokaal restaurant “Up in Smoke” waar we BBQ vlees bestellen. Ruud krijgt een biertje van de tap: Pony Stout, waarvan de bierapp niet weet hoe sterk deze is ?. Als toetje krijgt Marian vanille ijs met stukjes bacon, heel bijzonder ?. Ook is er live muziek van een lokale zangeres welke zichzelf begeleid op gitaar. Erg gezellig.

Het ontbijt is vandaag een uitdaging. Al het bestek en borden zijn van weggooi spul. Vandaag zijn echter de messen op. Wanneer Ruud vraagt of er nog messen zijn, gaan ze op zoek, maar helaas er zijn er geen meer. Maar niet getreurd, ze komen waarschijnlijk vandaag wel nieuwe brengen 🙂 Tja, dus ons broodje maar gesmeerd met een plastic lepeltje 🙁

We gaan vandaag naar de Badlands welke een klein uurtje rijden van ons hotel ligt. Onderweg over de snelweg I-90 mogen we zelfs 80 mph (ongeveer 130km/uur) Langs de snelweg staan allemaal borden voor een winkel “Wall Drug” welke in het plaatsje Wall zou moeten zijn. Na wel 20 borden zijn we wel nieuwsgierig geworden en besluiten om daar te gaan kijken. Het blijkt een super grote winkel met van alles en nog wat te zijn. Huis inrichting, kleding, sierraden, schilderijen, etc. Ook is er een Café waar we koffie (5 cents) en heerlijk kersen vlaai gebak nemen. Het ijswater is gratis, want daarmee heeft deze winkel zijn bestaans recht in deze erg verlaten omgeving opgebouwd!

Voordat we het park binnenrijden is er een prariedog (stokpaardjes) boerderij. Hier kun je deze diertjes zelf voeren. We kopen een zakje ongezouten pinda’s in het winkeltje. Er zijn genoeg dieren te zien, echter ze hebben geen honger. Ze worden blijkbaar al de gehele dag gevoerd, dus die zitten allemaal al proppie.

We gaan de Badlands binnen aan de noord oost zijde. Hier is gelijk te zien waarom het park zo heet. Het is een zeer desolaat landschap met scherpe stijle rots formaties.

We rijden door een soort maanlandschap en vallen van de ene verbazing in de andere. Het is hier prachtig. Het weer is vandaag schitterend, de zon schijnt volop, er is geen wind en het is rond de 29 graden celcius

Bij het ontbijt kun je zelf pannenkoeken maken. Dit gaat helemaal automatisch. Je drukt op de knop en er komen 2 pannenkoeken uit. Echter Ruud moest natuurlijk weer vaker dan 1 keer drukken! Het machien wilde toen 2,4,6,8, etc pannenkoeken maken. We hebben het machien maar even uitgezet…. Daarna moest deze eerst worden bijgevuld.

We gaan vandaag naar Mount Rushmore. In deze berg zijn de gezichten van vier amerikaanse presidenten uitgehouwen: George Washington, Thomas Jefferson, Theodore Roosevelt en Abraham Lincoln. De beeldhouwer “Gutzon Borglum” is begonnen in 1927 en het geheel was klaar in 1941.

Bij het nationale memorial van de vier presidenten, huren we een audio tour waarmee we allerlei achtergrond informatie krijgen. Erg leuk en leerzaam. Er is 450000 ton graniet verwijderd om deze sculpturen te kunnen maken. Dit deden ze met dynamiet en vervolgens met een pneumatische hamer. Lekker lawaaierig en flink stuiven. Om de juiste contouren te krijgen maakte de beeldhouwer gebruik van de “pointing methode”, dmv een schietlood konden de drie coordinaten worden bepaald in x,y en z. Helaas is de beeldhouwer vlak voordat het geheel klaar was overleden. Zijn zoon “Lincoln” (vernoemd naar de president) heeft het werk afgemaakt. Na een rondwandeling hebben we wel een ijsje verdient. Ruud haalt het kleinste ijsje wat ze hebben, waarvan zelfs de Amerikanen zeiden: Wauw die is groot!

We rijden verder naar een tweede sculptuur: Crazy Horse Memorial, hetgeen een indiaan te paard moet gaan voorstellen. Met nadruk op gaan, want er is alleen nog maar het gezicht van de indiaan te zien. Verder hebben ze allerlei kermis aktiviteiten waar we niet zo’n zin aan hebben.

Op de terug weg rijden we nogmaals door het Custer State Park. We gaan koffie drinken bij “Legion Lake Lodge” naast een meertje en een rots genaamd “Lenker Rock”. We zien hier veel zwaluwen die lekker tegen de rots zitten te zonnen. Wanneer we verder rijden zien we wederom herten en één bizon. Helaas zien we geen “Big Horn Sheep” (Grote hoorn schapen) die er ook zouden moeten zitten.

We kunnen vanochtend voor ons ontbijt zelf verse wafels bakken. Er staat een wafelijzer waar we beslag in gieten en dan is de wafel in 2 minuten gaar. Lekker smullen.

We rijden vandaag verder naar het noorden. In het plaatsje Alliance in Nebraska raken we verdwaald tussen de spoorweg overgangen. Er staan hier hele lange treinen met kolenwagons. Na het resetten van de navigatie komen in het plaatsje zelf, waar we even koffie drinken bij “Daylight Donuts”. Met een Cinnamon role erbij natuurlijk. Een klein stukje verdrop gaan we kijken bij de enige echte “Carhenge”, een heuse replica van Stonehenge maar dan van oude autowrakken. Erg creatief gedaan.

We rijden langs uitgestrekte velden met gele bloementjes: “Yellow Sweet Clover”. Prachtig om te zien en het ruikt heerlijk. Ook staan er bijenkassen. We rijden door naar Chadron waar we bij “Country Chicken” heerlijke minestrone soep eten. We zitten naast een ronde tafel met 9 oude dames, waarvan er eentje jarig blijkt te zijn. Het wordt pas echt leuk zodra de dames het desert bestellen: 1 bak met ijs en negen lepels. De bak met ijs wordt doorgegeven en om de beurt nemen ze een hapje.

We rijden nu South Dakota state binnen en komen bij de Bison Flats waar we al gelijk bizons zien vlak langs de weg. Er is hier een van de grootste grotten stelsels van de wereld, genaamd “Wind Cave”. Het is net of de rotsen ademen, want soms blaast de wind vanuit de rots spleten naar buiten en soms andersom. Het hangt van de buiten luchtdruk af, want de luchtdruk in de grot is constant. Helaas kunnen we de grot niet bezoeken, want de lift is kapot.

In het “Custer State Park” zien we stokpaardjes, herten en we worden bijna onder de voet gelopen door een grote kudde bizons met jongen, welke over en langs de weg lopen. We blijven stil staan want door rijden gaat niet.

Vanavond eten we bij een lokaal restaurant op loop afstand van ons hotel

Na een goede nachtrust gaan we vandaag verder reizen. Eerst pakken we de koffers even wat efficiënter in zodat we minder hoeven te sjouwen. Daarna alles in de auto laden en rijden we richting Nebraska. Eerst rijden we parallel aan de Rocky Mountains, maar al snel komen we bij zeer uitgestrekte graslanden. Dan roept de navigatie in eens “Welkom in Wyoming”! Dat was echter niet zo gepland. De navigatie had een eigen route bedacht. Het was de juiste richting, maar we wilden iets anders rijden. Nu we hier toch zijn, bekijken we de plaats Cheyenne. Hier nemen wij ook onze verlate lunch. Erg lekker!

Onderweg zien we Bizons en nog meer graslanden, met hier en daar een ja-knikker.

Na een kleine “detour” komen we toch bij de oorspronkelijk geplande route uit in Nebraska. Het waait er flink en we zien ook de eerste windturbines. Hier zien we ook weer lage bergkammen. In Gering gaan we naar het National Monument, waar de pioniers door trokken onderweg naar het westen via de Oregon Trail.

Bij het national monument zijn we net op tijd om dit nog te kunnen bezoeken. We rijden via de enige drie tunnels van Nebraska naar boven waar we een prachtig uitzicht hebben over de valei.

In ons hotel in Boulder bestaat het ontbijt uit toast met jam en mini muffins en cinnemonrolletjes. Tevens is er jus d’orange en thee. Na het ontbijt gaan we richting Rocky Mountains National Park. Vlak bij ons hotel zien we al twee eekhoorntjes rond springen. Helaas is het weer niet zo best, het is zwaar bewolkt. Onderweg stoppen we bij Meeker Park Lodge waar we koffie drinken. Er hangt buiten een kolibrie voederbakje, waar het zwermt van de kolibries. Ook zien we een specht die de elektriciteitspaal onder de snavel neemt.

De vriendelijke mevrouw van waar we koffie drinken zegt dat er vannacht sneeuw is gevallen bovenop de Rocky Mountains en dat de doorgang naar de top waarschijnlijk is afgesloten.

We rijden door naar de kerk bovenop een rots genaamd: “Saint Malo’s Chapel on the Rock”, hier maken we een paar foto’s. Daarna rijden we door naar de ingang van het Rocky Mountains National Park, over slecht onderhouden wegdek, met gaten en kuilen. Daar kopen we de toegangspas voor de staatsparken: Amerika de Beautifull. Bij de ingang vertellen ze inderdaad dat de weg naar de top is afgesloten vanwege sneeuw en sterke wind. Vlak langs de weg zien we op verschillende plaatsen Wapiti herten. De tocht door het park is prachtig. Hoe verder we naar boven rijden hoe meer sneeuw we zien. Het begint zelfs te sneeuwen. De verse sneeuw op de bomen is prachtig

We zien ook mensen skiën, want er ligt genoeg sneeuw hoger op de berg. Wanneer we niet meer verder mogen maakt Ruud even een foto. Hij wordt bijna uit zijn jasje geblazen. Marian kijkt toe vanuit de warme auto. Er zouden in het park bij Sheep Lake “Big Horn” schapen grazen. Echter er is geen schaap te zien, volgens de boswachter is er te veel wind. We rijden naar een waterval waar we verschillende foto’s maken. Het weer is hier iets beter, geen sneeuw of regen, zelfs een mager zonnetje.

We hebben ondertussen honger gekregen en rijden door naar Estes Park waar we eten bij een restaurant genaamd “Molly B”. Er loopt een oud opaatje rond die even een praatje komt maken. Hij doet ons denken aan meneer Winters uit Wenen. Het eten is er prima.

We gaan boodschappen doen bij Safeway, want Marian wilde echte flesjes water. Ruud had namelijk al flesjes water gekocht, maar deze waren duidelijk onder de maat

Op de terugweg naar Boulder rijden we langs de “Flat Irons” berg keten, welke oplichten in de bijna ondergaande zon. Ook rijden we nog even langs het huis van Mork en Mindy: Nanou Nanou.

Vandaag begint onze vakantie. Ruud vertrekt rond het middag uur vanuit zijn hotel om naar het vliegveld te gaan. Bij het autoverhuur bedrijf haalt hij de auto op. We hebben een chevrolet equinox, een kleine SUV (ten minste dat vinden de amerikanen?)

Marian arriveert rond 17:30 op het vliegveld, waar Ruud haar ophaalt. Gelukkig is de reis voor Marian voorspoedig verlopen. De koffer was netjes meegekomen en geen vertragingen. We rijden naar ons hotel vlakbij de plaats Boulder. In het hotel zetten we onze koffer binnen en daarna rijden we naar Boulder zelf. Daar gaan we eten bij “Illigal Pete’s”, waar ze mexicaans eten hebben. Voor Marian een burrito en Ruud neemt taco’s. De Burrito is zeer goed gevuld met rundvlees, rijst, tomaten, uien, bruine bonen, sla, ….

Na het eten keren we terug naar het hotel, waar Marian gelijk in slaapt valt. Het is ook een hele lange dag geweest voor haar. ?????