Oude OnsWebbySite

Terwijl Marian lekker uitslaapt, gaat Ruud naar de bakker om brood voor het ontbijt te halen. De bakker is in het volgende dorpt Tallard, ongeveer 5 minuten met de auto. De bakker welke er volgens google maps zou moeten zitten is helaas gesloten (permanent, zoals het er naar uitziet). Gelukkig is er aan de overkant nog een bakker. De keuze bij de bakker is stokbrood, stokbrood en stokbrood, en oh ja, ze hebben ook croissantjes. Maar zoals gewoonlijk in frankrijk, het brood is heerlijk vers.

Wanneer Ruud weer terug is van de bakker, is Marian ook wakker en kunnen we lekker ontbijten.

Het ziet er naar uit dat het weer ook vandaag niet fantastisch zal zijn, dus besluiten we naar een grot te gaan. Deze is wel een uurtje rijden over zeer interessante bochtige bergweggetjes. Volgens Ruud heerlijk om te rijden. Ja, ja.

Wanneer we bij de grot komen zijn we precies op tijd voor de rondleiding van 14:00 uur. Echter er staat ook een bus. Het blijkt dat de leerlingen van de bus een privè rondleiding hebben geregeld om 14:00 uur, en wij kunnen dus niet mee. De volgende rondleiding is om 15:30, dus we moeten anderhalf uur wachten, helaas.

We besluiten om terug te rijden naar een van de dorpjes, om daar te gaan lunchen. Nou dat is makkelijker gezegd dan gedaan. De restaurantjes stoppen om 13:30 met het serveren van lunch. Pff, dan alleen maar een kop koffie. 

We zijn om 15:15 weer terug bij de grot. We krijgen nu een privè rondleiding, daar we nu de enige zijn. Dat is wel handig, want dan kan de gids ons in het engels (ipv frans) uitleg geven over de grot. De grot blijkt vrij uniek te zijn, doordat er eens in de zovel jaar water van onder uit de aarde via de grot naar buiten wordt gestuwd. De vroegere bewoners uit dit gebied waren dan ook als de dood voor deze gevaarlijke water spuwende berg en bleven vanwege bijgeloof ver uit de buurt. Tot op de dag van vandaag is niet verklaard waarom de grot eens in de zoveel jaar water spuwt. Het laatst was dit vorig jaar november 2016. Het water wordt dan met grote kracht vanuit de diepte door de uitgang van de grot geperst, waardoor de vallei voor de grot voor een gedeelte onder water komt te staan. Dit duurt echter maar enkele uren. Gelukkig hebben ze een verklikkersysteem dat dit op tijd aangeeft. We kunnen dus nu veilig naar binnen. Voordat we naar binnen gaan moeten we eerst ons eigen kaarsje maken van bijenwas en een lontje. We rollen ons kaarsje, welke we dan aansteken. Deze gaat dan in een lantaarn waarmee we dan de inktzwarte grot binnen gaan. Een prachtige ervaring.

Na de grot rijden we terug naar huis. Wanneer we op de top van de berg door een tunnel rijden, komen we halverwege de tunnel steeds dichtere mist tegen. Aan de andere kant van de tunnel is het behoorlijk mistig ineens. Dat is wel even schrikken, want we moeten ook nog een aantal serieuze haarspeldbochten nemen. Gelukkig komen we snel onder de wolk, welke de mist veroorzaakte en hebben weer normaal zicht om verder te kunnen rijden.

Wanneer we bij het plaatsje Gap zijn, zoeken we een restaurantje, waar we gaan eten. We komen vlak voor de duisternis weer bij ons huisje aan.

Het is de eerste dag in ons huisje, en er is dan ook niets in huis voor het eten. Dat kan natuurlijk niet, maar gelukkig heeft Marian al een lijstje gemaakt voor de eerste inwendige behoeftes. Er blijkt een supermarkt te zijn in het volgende plaatsje “Remollen”. Dit is 5 minutjes met de auto. We halen hier ons ontbijt voor vandaag en ook alvast het eten voor vanavond. Natuurlijk ook onze franse wijn voor bij de lunch.

In de ochtend schijnt nog de zon, maar later op de dag wordt het bewolkt gevolgd door regen.

Vandaag doen we verder niets, naast lekker luieren, niets doen en een boek lezen.

Na een goede nachtrust in ons hotelletje, waar het buiten pikkedonker wordt, zo op het platteland, kregen we een heerlijk frans ontbijt. Stokbrood, Croisant, Jus’d Orange en een grote kop voor koffie om je brood in te kunnen soppen. We genieten van onze rust en ons ontbijt. We zitten naast de open keuken waar de baas van het hotel en tevens de kok iets lekkers aan het klaarmaken is. We hebben helaas niet meer gezien wat het geworden is. 

Vanuit onze overnachting rijden we verder naar het zuiden. Het weer klaart wat op, en later begint ook de zon te schijnen, we rijden door een mooi glooiend landschap met bloeiende gele koolzaadvelden. Prachtig!

We stoppen voor koffie en diesel voor onze motortjes 🙂

Dan zien we de eerste bergen, met een stralende zon: VAKANTIE!

Zodra we de bergen bereiken, houd de snelweg op en krijgen we berg weggetjes. We komen rond vijf uur aan bij ons huisje. De ingang ligt nogal verscholen, maar het zou hier volgens de GPS hier toch echt moeten zijn. We rijden het weggetje in en zien dan de huisjes. We zien echter niet direct iemand en er staan geen aanwijzigingen. Ruud loopt naar het woonhuis en ziet dan een jongen op de bank hangen. Duidelijk een puber 🙂 Ruud tikt tegen het raam en de jongen komt naar buiten. Hij spreekt alleen Frans en vertelt ons dat we het derde huisje hebben. We lopen erheen, maar het lijkt niet juist. De jongen besluit om zijn moeder te bellen met zijn mobiel. Er wordt rap frans uitgewisseld, maar wij horen hem zeggen “ze praten engels!”, dan krijgt Ruud de telefoon, en spreekt inderdaad engels met de vrouw. Het is duidelijk, we moeten het laatste huisje hebben, nummer 5, genaamd: “Durance”.

Het is een mooie blokhut, met twee slaapkamers, een badkamer met douce en wc, en een komplete keuken, waar we zelf kunnen koken. 

Vandaag begint onze vakantie. We hebben besloten om geen haast te maken. De spullen welke we mee wilde nemen stonden natuurlijk wel gepakt klaar en Marian had ook haar lijstje gemaakt, zodat we zeker niets gaan vergeten. Wat niet op het lijstje staat, dat heeft pech gehad. We rijden uiteindelijk om 10:00 uur weg, gepakt en gezakt.

We zijn van plan om eerst naar een kasteel te rijden, net boven Parijs. Het kasteel in Pierrefonds is gebruikt voor de film opnames van de serie “Merlin”, welke nu aan het volgen zijn. Onderweg is het verkeer rustig en het weer regenachtig en koud. Het voelt helemaal niet als vakantie!

We komen om ongeveer 14:30 aan bij het kasteel. Het is prachtig groot en statig. 

We bezoeken het kasteel en maken prachtige foto’s. Tegen vijf uur vertrekken we weer. Maar eerst even langs de bakker voor lekker versnaperingen.

We hebben ondertussen uitgezocht waar we willen overnachten. Ongeveer 100km ten zuiden van Reims, vinden we een hotelletje in een klein plaatsje Eaux-Puiseaux.

Dit jaar gaan we vroeg op vakantie en wel begin mei.
We hebben twee appartementjes geboekt in de franse alpen: Hautes-Alpes.

We vertrekken maandag 8 mei en komen op zaterdag 27 mei weer thuis