Oude OnsWebbySite

Vanochtend eerst maar eens uitgeslapen en daarna ontbeten en ingepakt. Het is zwaar bewolkt, maar het grootste deel van de dag droog. We gaan eerst naar een powerplant waar èn een tentoonstelling is èn een rondleiding gegeven wordt. We krijgen bijna een privé rondleiding want het is erg rustig. We nemen hier koffie met de bekende rabarbertaart. (Bij de koffie krijg je hier trouwens nooit een koekje, maar altijd een chocolaatje). Daarna rijden we een stukje verder naar een bakker waar we onze lunchbroodjes kopen en opeten.

Onderweg kijken we (zoals we al een tijdje doen) uit naar een winkel waar ze ijslandse handgebreide wollen truien verkopen. Dit keer vinden we een geschikte winkel, trui en prijs en is Marian een wintertrui rijker. Hij wordt ingepakt in een eveneens zelfgemaakt stoffen tasje.

Hierna rijden we door naar ons pension. Het is nogal ver van een dorpje verwijderd en Marian hoopt dat ze hier ook avondeten verstrekken. Dit blijkt inderdaad zo te zijn. Om 8 uur is het etenstijd wordt ons verteld. Nadat we ons geïnstalleerd hebben en bijgekomen zijn van de reis gaan we vol verwachting naar de eetzaal. Allereerst komt een grote pan op tafel met (vandaag) aspergesoep. Daarna een aantal schalen met groenten, zoete aardappelen en rauwkost. Het vlees vandaag is een biefstuk die samen met zijn vriendjes op een grote schaal ligt. Als toetje krijgen we warme rabarbercrumble met vanilleijs. En alles zelf opscheppen, je kunt zoveel nemen als je wilt. Daarna nog afsluitend een kopje koffie. We laten het ons allemaal prima smaken. Na het eten vraagt een ouder amerikaans echtpaar of ze bij ons aan tafel mogen aanschuiven. We babbelen nog een tijdje gezellig. Hierna gaan we naar onze kamer en naar bed.

Steinsholt

Afgelegde afstand 120km met een gemiddelde snelheid van 55,4km/h

Vanochtend wederom vroeg (6 uur) uit bed. We willen nl. naar de geiser en de Gullfoss waterval. Dit zijn de twee belangrijkste attracties in de omgeving van Reykjavik en we willen de drukte van de bussen voor zijn.

Het is 8 uur als we bij de (niet meer werkende) Geysir en zijn wel werkende broertje Strokkur aankomen. Het is er inderdaad nog erg rustig. De Strokkur spuit iedere 4 – 8 minuten en niet iedere keer even hoog. Soms 3 x achter elkaar een beetje, dan ineens een grote knal! Het is prachtig om te zien. Eerst komt er een soort bol op het spuitgat en na het spuiten stroomt het water als een soort watervalletje weer in het spuitgat terug. We maken wat foto’s en filmpjes, maar het valt niet mee om het juiste moment te pakken. Ook lopen we rond bij de borrelende en stomende plekken vlakbij. Het ruikt hier gelukkig niet naar zwavel. Het valt niet mee om weg te gaan …

We rijden door naar de Gullfoss, die bij mooi weer een mooie regenboog schijnt te geven, en s’avonds goudkleurig oplicht. Niets van dit alles nu. Na de zware bewolking die we al hadden begint het nu zelfs te regenen. Aangezien we toch nat worden van het opspattende en -waaiende watervalwater maakt het ons niets uit. Het is er nog redelijk rustig en we lopen eerst boven naar de waterval en naderhand naar beneden. Het is inderdaad een mooie waterval hoewel ik persoonlijk de eerder geziene mooier vind. We maken diverse foto’s en rijden vervolgens door naar Thingvellir (dit schrijf je eigenlijk anders, maar die letter zit niet in ons alfabet).

Hier werd vroeger recht gesproken. De prachtige natuurlijke rotswand diende daarbij als klankbord. Er was een vlakte voor een nederzetting en voldoende water met vis in een mooie kloof. Hier is ook de IJslandse grondwet vastgesteld. Inmiddels komen de eerste busladingen toeristen ook aan. Wij rijden door naar een krachtcentrale die helaas niet te bezoeken is. We gebruiken hier vlakbij onze verlate lunch en vervolgen een mooie binnenweg terug naar ons appartement voor een middagdutje.

Hierna zetten we de wasmachine aan en maken ons diner. Vervolgens zoeken we de filmpjes en foto’s uit en gaan inpakken. Morgen tenminste weer op een normale tijd op.

Afgelegde afstand 287km met een gemiddelde snelheid van 57,5km/h

Afgelegde afstand 130km met een gemiddelde snelheid van 49,8km/h

Vanochtend al vroeg uit de veren. Op aanraden van de appartement eigenaar hebben we nl. al vóóraf en op aanraden van tripadvisor al erg vroeg (8 uur) in de Blue Lagoon gereserveerd. Het is ongeveer 1 uur rijden en we komen er om half 8 aan. We maken wat foto’s van de omgeving en de buitenkant en gaan om 10 voor 8 naar binnen als iemand de deur open doet. We moeten echter wel wachten tot 8 uur, maar hoewel de zon schijnt is het nog wel fris zo vroeg, dus is het beter binnen. We zijn de eerste gasten! Na ons omgekleed en gedoucht te hebben gaan we naar buiten. Het is hier wat beschut en niet koud. Er is een houten vlonder richting water en een rek met haakjes om je handdoek/badjas op te hangen. Met trappetjes ga je het water in. De ondergrond is nu beton met een laagje zand eroverheen. Hier en daar voel je (nog?) rotsen van de bodem. Aan de zijkant liggen lava-stenen. Het water is warm en wit door de mineralen maar lijkt turquoiseblauw door de zon die nu volop schijnt. Gelukkig hebben we (aanrader van tripadvisor) onze zonnebrillen meegenomen. 

Ruud en Marian maken een paar foto’s en strikken iemand van het personeel om een paar foto’s van hen samen te maken. Daarna gaat Marian richting mineralenemmer. De mineralen die van nature op de bodem lagen (was destijds een dikke drabbige laag op de bodem) zijn nu gezuiverd en in een grote kom met scheplepel omhoog te halen. Ze smeert haar gezicht in en even later volgt Ruud het voorbeeld. We zien al snel véél witte gezichten. Het personeel maakt foto’s met een iPad die ze opsturen per e-mail en ook wij laten foto’s maken als bleekgezichten. Na weer een tijdje rondgedobberd te hebben halen we koffie en drinken die, zittend in de zon op. Hierna nogmaals de Blue Lagoon in. Aan de kant is een sauna en een stoombad. We gaan even het stoombad in (vreemd een soort “sauna” in badpak) en willen daarna afspoelen met koud water. Laat dat er nou net niet zijn. Er is wèl een douche, maar alleen met warm water. Helaas. Daarom ook maar niet naar de sauna die naast het stoombad is. Weer even het water in en nogmaals een “masker”. Na nog een keer koffie in het zonnetje gingen we 3 uur later verkwikt aankleden. En ja…. Toen zagen we dat het al veel drukker was in het bad en ook lange rijen bij de ingang en kleedruimtes.

Hierna reden we naar Reykjavik. Allereerst naar de Hallgrimskerk waar we met een lift naar boven gingen. Het uitzicht was prachtig. Het was nog steeds bijna windstil en een stralende zon verwelkomde ons weer beneden. We keken even rond in de kerk en gingen daarna weer naar de auto. Wat verder in het centrum hebben we de auto in een parkeergarage gezeten zijn door de winkelstraten gelopen. Hier hebben we ons eerste vakantie-ijsje gekocht en in het zonnetje opgegeten. Na een tijdje rondgelopen te hebben heeft Ruud de auto weer gehaald. Nog even langs de haven het vikingschip kunstwerk op de foto gezet en vervolgens weer terug naar het appartement voor het diner. Daarna een was gedraaid en de foto’s en dagverslagen gemaakt en opgestuurd. O ja, en natuurlijk even brood gehaald voor morgenvroeg. We gaan op tijd slapen want ook morgen willen we weer vroeg zijn. De mooiste attracties van IJsland (de Gullfoss en de Geysir) zijn volgens de berichten veel te druk later op de dag.

Afgelegde afstand 415km met een gemiddelde snelheid van 65,5km/h

Vandaag was het weer inpakken en verkassen. Rond half 10 zaten we na een ontbijt en met vers gezette koffie in de auto. Vandaag ging de route naar Reykjavik. Niet rechtstreeks natuurlijk maar via de secondaire (om)weg langs  de kust. Al snel werd het wegdek gravel, maar draaien we inmiddels onze hand niet meer voor om. We hebben onze koffie langs de kust opgedronken

en onderweg zijn we gestopt in Stykkis-Holmur voor koffie met appeltaart.

In Olafsvik lunchen we. Ruud tosti en Marian een broodje paardenvlees.

We rijden verder naar de westpunt en zien onderweg een bordje met laagvliegende vogels. We komen door een broedkolonie heen en zien langs de weg jonkies. De volwassen vogels vinden het niet leuk als Ruud uitstapt en foto’s wil maken. Hij voelt zich bedreigd en gaat maar snel weer in de auto zitten. Iets verderop begint een national park. Er is hier namelijk een gletsjer vlakbij. We rijden naar boven over steile hellingen met rotsen. Er rijden zowaar ook “gewone” auto’s, maar daar zien we er een aantal van draaien en terugkomen. Bovenop de top eindigt de weg in de sneeuw. Er staan een paar sneeuwkatten geparkeerd, maar daar is niemand bij die ons verder kan brengen. Jammer!

We rijden weer terug en vervolgen onze weg richting huisje. Nu gaat de weg door het binnenland. Het laatste stuk gaan we over de enige snelweg die IJsland rijk is: De A1. Onderweg hebben we zelfs een tol-tunnel waar je volgens de beschrijving niet eens met paard doorheen mag. Flauw hoor. Gelukkig maakt het de eigenaar van ons appartement niet uit dat we wat later aankomen. Hij woont er zelf namelijk boven. Uiteindelijk kwamen we rond half 8 aan in een prachtig appartement (met vaatwasser en wasmachine) waar Marian gelijk het avondeten klaarmaakt.