Oude OnsWebbySite

Vandaag gaat Simon duiken.
We hebben gereserveerd om 13:30 in het plaatsje Isolella, ongeveer een half uurtje rijden vanaf ons appartement. We zijn er op tijd, en Simon maakt kennis met de duikinstructeur Thomas, die gebrekkig engels spreekt. Marian en Ruud rijden naar het vlak bij gelegen strand.
De weg er naar toe is vol kuilen en gaten. Er is hier en daar asfalt tussen de gaten.
We kunnen de auto bijna aan het water parkeren. Vandaar lopen we zo het strand op, welke omgeven wordt door grote rotsen.

We gaan even pootje baden in het kraak heldere water. Het water is heerlijk, maar toch te koud om te zwemmen.
Vanaf het strand rijden we terug naar het plaatsje Porticcio, waar we een kopje koffie met gebak nemen. We genieten van de zon en de omgeving.
Om vier uur halen we Simon weer op. Hij is helemaal enthousiast van zijn duikervaring.
Ze zijn vlak voor de kust gebleven en hebben in het heldere water verschillende soorten vissen gezien. Volgens zijn instructeur moest hij maar snel zijn brevet gaan halen zodat hij nog meer en verder kan gaan duiken.

Vanochtend hebben we eieren met spek als ontbijt. Jammie!
Daarna gaan we naar de Schildpadden dierentuin. Hier hebben ze heel veel verschillende soorten schildpadden. Het is een prachtig aangelegd park met veel ruimte voor de dieren.

We lopen langs allerlei verschillende soorten schildpadden. Met verschillende kleuren schild en van klein tot heel groot. De meeste zijn net aan het eten, ze hebben verse groente en fruit gekregen.

De schildpadden laten zich heerlijk verwarmen door de zon.

Na de dierentuin gaan we via een bergweggetje terug naar de kust. Het is een heerlijke tocht door het Corsicaanse landschap. Vandaar uit gaan we op weg naar huis, waar Marian lekker macaroni maakt met champignons en spekkies.

We beginnen de dag op ons gemak, eerst ontbijt, dan een kopje koffie erbij.
Vervolgens besluiten we om naar het meest zuidelijke puntje van Corsica te rijden: Bonifacio
De weg erheen is de grote doorgaande weg N196. Deze slingert door de bergen en gaat dwars door de verschillende dorpjes. Prachtig om te rijden, vindt Ruud. Onderweg stoppen we bij een kraampje langs de weg voor onze lunch.

In Bonifacio parkeren we op een parkeerplaats bij de Citadel, vanwaar we alles lopend af kunnen.
De kliffen zijn hier fantastisch

We gaan op zoek naar: L’escalier du Roi d’Aragon, welke ons dan naar de zee brengt:

Het zijn 187 treden stijl naar beneden, met treden van ongeveer 30 centimeter!
Da’s echt afzien voor Marian en Ruud. Natuurlijk is dit een peuleschilletje voor Simon, die als een heuse bergbok, naar beneden en ook weer naar boven huppelt.

Zodra we weer boven zijn, gaan we eerst een verkoelend drankje halen en even uitpuffen. Pfffff.
Daarna bekijken we het plaatsje en bezoeken we het Bastion de l’Étendard.

Daarna besluiten we om terug naar huis te gaan. Op de terugweg bezoeken we nog historische vindplaats van Menhirs:

Volgens 1 van de boekjes zou dit slechts 100 meter lopen zijn. Dat boekje geloven we dus nu niet meer, het was bij elkaar wel 2.5km lopen! Het was wel de moeite waard, maar we waren al redelijk afgepeigerd.
Onderweg stoppen we in Sartè, voor het avond eten. Het is ondertussen al half acht.

We zitten buiten op het terras en genieten van de avond en de omgeving.
Helaas is het wel donker als we naar huis vertrekken. Dit betekent dat we nog een aardig stuk door de bergen moeten afleggen, via slingerende onverlichte wegen. het is echter niet druk op de weg, dus we doen het kalm aan en komen dan uiteindelijk bij ons huisje aan.
Vermoeid van de dag gaan we tevreden slapen. Welterusten.

Vandaag is alles gesloten vanwege 1 mei, dag van de arbeid.
We hebben in een boekje een markt zien staan welke vandaag gehouden zou worden.
Het is in een klein plaatsje, ongeveer 40km vanaf ons appartement. Besluiten om er naar toe te rijden via de bergweggetjes.

De uitzichten over de bergen zijn hier prachtig. Ook komen we regelmatig voor verassingen te staan, geiten, koeien, paarden, muilezel, bussen, varkens, van alles kom je hier tegen. De weggetjes zijn meestal net breed genoeg voor 1 auto.

Wanner we bij onze bestemming aankomen, blijkt er niets van de markt te vinden. Jammer, we hebben echter ondertussen trek, dus op zoek naar een restaurant. Tja dat is lastig op 1 mei, alles gesloten. In een dorpje weten de bewoners ons te vertellen dat we bij de bakker moeten zijn, want die is open. Dat klopt inderdaad, en deze heeft net verse pizza, lekker!

Vanaf hier rijden we door naar de hoofdstad Ajaccio, waar we nog even een bezoekje brengen aan Napoleon, die hier geboren is.

Dan op weg naar huis, waar Marian pasta maakt.

Vandaag blijven we bij ons appartement om bij te komen van onze reis.
We kijken via internet naar de kroning en de festiviteiten.
Dan maken we de barbeque aan en genieten van onze rust.
We drinken bier welke alleen hier op Corsica wordt gebrouwen.

We vetrekken om ongeveer 10 uur vanuit ons hotel in Luzern, richting onze boot bestemming in italië. Helaas regent het vandaag nog steeds. Om ongeveer 12 uur zijn we bij de gotthard tunnel. Gelukkig staat er geen file en kunnen we gelijk doorrijden. Na ongeveer 5 kilometer gaan alle lichten in de tunnel op rood en moeten we stoppen. Daar staan we dan in de tunnel en moeten wachten totdat het verkeer weer op gang komt. Over de radio horen we dat er een auto met pech staat. Na 10 minuten mogen we weer langzaam verder. Daarna horen we over de radio dat het pech geval is verwijderd en kunnen we weer gewoon door rijden.
Ook aan de andere kant van de alpen regent het, het is echter alleen warmer.
We rijden door tot in Italië om daar een heuse espresso te scoren. Een heerlijk bakkie!
We zijn om ongeveer half vier in Savona, waar oze boot vetrekt, echter we zien de haven niet voor onze ferry. Na het gevraagd te hebben aan een vriendelijk politie agent, blijkt dat we nog 8km door moeten rijden, naar Vado Ligura, daar zien we wel onze ferry naar Corsica.
Aangezien het nog vroeg in de middag is, lopen we het plaatsje in, waar er markt is. Simon vindt het helemaal niets op zo’n kraaltjes, spiegeltjes en kleding markt, haha. En ja, hij heeft helemaal gelijk, er is niet veel soeps bij.
Rond half zes gaan we eten bij een Italiaans restaurant, waar we heerlijke pizza krijgen. Ook de cappuccino en espresso is hier fantastisch.
Rond zeven uur melden we ons in de haven voor het inschepen. Precies om acht uur mogen we aan boord. Daar gaan we naar onze hut, waar we de nacht gaan doorbrengen. De boot vertrekt om half tien richting Corsica, en wij gaan slapen, welterusten.

Vandaag op weg naar onze vakantie bestemming.
We vertrekken om ongeveer 10:30, nadat we eerst verse broodjes hebben gehaald voor onderweg.
Natuurlijk gaat er ook een thermoskan met soep mee.
Het verkeer is rustig onderweg, geen opstoppingen of files.
Wel hebben we veel regen onderweg, en is het buiten de auto erg frisjes
Wanneer we vlak voor de zwitserse grens zijn, besluiten we om hier te gaan overnachten.
We zoeken een gaststätte op en vragen of ze kamers hebben. Dat blijkt niet het geval te zijn. Sterker nog de mevrouw vertelt ons dat alles in de wijde omtrek vol zal zitten vanwege de Basel “Messe”. Dit geldt dan trouwens ook voor het noorden van zwitserland.
Met deze nieuwe verassende informatie, besluiten we om dan maar wat verder door te rijden.
Uiteindelijk vinden we een hotel ten zuiden van Luzern.
Vanuit het hotel besluiten we lopend naar een restaurantje te gaan zoeken. Dit blijkt ook wat moeilijker dan verwacht, maar we vinden een goede “Auberge”. We zijn helaas wel verregend, want het blijft miezeren.
Morgen moeten we nog ongeveer 400km voordat we bij Savona, in italië op de boot kunnen.